Misja skalna – prof. Andrzeja Niwińskiego. Kontrowersje.

Misja Skalna

POSZUKIWACZE GROBU HERHORA  Opublikowano: czwartek, 23, luty 2012. Archeologia Żywa.

Wiele wskazuje na to, że „wielkie ilości gruzu”, lub „wielka ilość odłupków” na półce skalnej, znajdującej się ok. 100 m nad Świątynią Hatszepsut w Deir el Bahari, o czym pisze prof. Andrzej Niwiński, to struktury zbudowane z neolitycznego betonu, ok. 2400–2100 BC. Trzeba sobie wyobrazić skalę wysiłku: należało wnieść na tę wysoko położoną i trudno dostępną półkę tysiące ton gruzu. – Pisze prof. Andrzej Niwiński. Wydaje się, stosunkowo niewielkich, betonowych brył nie trzeba było wnosić wysoko na półkę skalną. Prawdopodobnie bryły wytwarzano na miejscu w taki sposób, w jaki pokazuje nam prof. Joseph Davidovits na swoim filmie. Video ze strony prof. Josepha Davidovitsa o produkcji neolitycznego betonu, odkrytego przez uczonego w 1970 r., w Piramidzie Cheopsa. Struktury wzniesione z neolitycznego betonu na półce skalnej w Deir el Bahari pełniły prawdopodonie funkcje magiczne: uniemożliwiały “diabłu” destrukcję Świątyni Hatszepsut.

Deir el Bahari, Egipt. Struktury z neolitycznego betonu (podobne do „gruzu”, „odłupków” lub stosunkowo niewielkich kamieni), uformowane, ulepione, ok. 2400–2100 BC. Some rights reserved by kairoinfo4u

Wszelkie struktury wykonane z betonowych fragmentów są niezwykle trwałe. Poszczególne, wilgotne bryły betonu dolepiano do głównej struktury. W ten sposób wszystkie bryły, całej struktury, zostały ze sobą trwale pozlepiane.

Giza, Egipt. Struktura z neolitycznego betonu (podobna do „gruzu”, „odłupków” lub stosunkowo niewielkich kamieni), uformowana, ulepiona, ok. 2400–2100 BC. By browngeek

Giza, Egipt. Struktura z neolitycznego betonu (podobna do „gruzu”, „odłupków” lub stosunkowo niewielkich kamieni), uformowana, ulepiona, ok. 2400–2100 BC. Some rights reserved by Keith Yahl

The Broken Menhir of Er Grah, Locmariaquer, Francja. Cztery rzekome fragmenty „Wielkiego  Menhiru” nigdy nie były jednym, ustawionym pionowo menhirem. Są to cztery bryły uformowane-ulepione z neolitycznego betonu, ok. 2400–2100 BC, w celach magicznych: aby zabezpieczyć święty teren przed „diabłem”. Źródła podają, że menhir (cztery leżące fragmenty), został wzniesiony ok. 4700 BC, zaś rozbity został ok. 4000 BC. Wysokość: 20, 60 m; waga 280 ton. Attribution-Share Alike 3.0 Unported By: Myrabella

Locmariaquer, Francja. Struktura z neolitycznego betonu obok „Wielkiego  Menhiru” (którego nigdy nie było). Struktura betonowego, trwale pozlepianego gruzu, zbudowana–ulepiona ok. 2400–2100 BC. By Eloísa Ramírez Vaquero

Göbekli Tepe, Turcja. Struktura betonowego, trwale pozlepianego gruzu, zbudowana ok. 2400–2100 BC. Some rights reserved By: hans dieter fellner

„Megality” w Göbekli Tepe, w Turcji, wymieniane są przez źródła jako najstarsze na świecie. Źródła podają, że świątynia w Göbekli Tepe pochodzi sprzed 11 600 lat. Jednakże „megalitów” w Göbekli Tepe – nie ma. Jakim cudem pierwszy i drugi „megalit” z lewej, trzyma się – 11 000 lat – na podmurowaniu z małych kamieni ułożonych bez zaprawy? Dlaczego podmurowanie nie rozleciało się przez 11 000 lat? Ponieważ nie ma tu ani megalitów ani muru z małych kamieni. Świątynia w Göbekli Tepe, wraz z wyższymi i mniejszymi stelami, została zbudowana-ulepiona z neolitycznego betonu, ok. 2400–2100 BC. Natomiast podmurowanie zostało zbudowane z betonowych, trwale pozlepianych brył, podobnych do kamiennego gruzu. Some rights reserved

Kopaniec, Góry Izerskie. Polska. Struktura z neolitycznego betonu (podobna do „gruzu”, „odłupków” lub stosunkowo niewielkich kamieni), uformowana, ulepiona, ok. 2400–2100 BC. Struktury znajdujące się w górnej części Kopańca ciągną się na przestrzeni kilku km. Mają szerokość kilku metrów i wysokość od 1,5 do 5 metrów. Creative Commons Autor: Jojo

Village des Bories, Provence, Francja. Struktury z neolitycznego betonu (podobne do „gruzu”, „odłupków” lub stosunkowo niewielkich kamieni), uformowane, ulepione, ok. 2400–2100 BC. Village des Bories. Creative Commons Autor: Georges Seguin

Próba Wyjaśnienia

Profesor Davidovits utrzymuje, że starożytny beton jest wynalazkiem mędrców starożytnego Egiptu sprzed 5000 lat. Z tego betonu, który ma występować tylko w starożytnym Egipcie, miano wznieść piramidy. Stanowisko uczonego wymaga komentarza. Otóż syntetyczny kamień, z którego odlewano w formach naczynia, bloki i rozmaite przedmioty w starożytnym Egipcie nie oznacza, że mamy tu do czynienia z wynalazkiem mędrców starożytnego Egiptu, ponieważ syntetyczny kamień, lub właściwie neolityczny beton, występuje nie tylko w starożytnym Egipcie, lecz niemal na całym świecie. Piramidy nie zostały zbudowane z neolitycznego betonu, lecz zawierają stosunkowo dużą ilość betonowych „implantów”.

Występowanie neolitycznego betonu wyłącznie w jednym czasie (ok. 2400–2100 p.n.e.), i na całej niemal ziemi – może wskazywać na ogólnoświatowy czynnik – a mianowicie na aktywność Księżyca, który mógł znajdować się blisko Ziemi, ok. 2700–2100 p.n.e.

Według Księżycowej Hipotezy, przedstawionej na internetowej stronie autora, Księżyc pojawił się na orbicie Ziemi ok. 13 000 lat temu, po czym zbliżał się do planety, po orbicie spiralnej, aż znalazł się na kołowej orbicie geostacjonarnej, po której krążył ok. 2500–2400 p.n.e. Kiedy Księżyc przybliżał się do orbity geostacjonarnej, w okresie ok. 2700–2500 p.n.e., wystąpiły unikalne warunki umożliwiające względnie łatwą obróbkę skał. Wówczas następuje okres wielkiej, światowej architektury skalnej, co wiązało się z rozwojem cywilizacji.

Po orbitalym przesileniu na orbicie geostacjonarnej, satelita począł oddalać się od Ziemi, aż osiągnął stabilizację na obecnej orbicie, co miało miejsce ok. 1700 lat p.n.e. Na skutek synchronizacji obrotu Ziemi z obiegiem Ziemi przez Księżyc, dni w roku osiągnęły wówczas swoją stałą liczbę: ok. 365. Wtedy dopiero, ok. 1700 lat p.n.e., powstaje pierwszy kalendarz księżycowo–słoneczny, tzw. kalendarz babiloński. Wcześniejszego kalendarza słonecznego nie stwierdzono – pomimo, że pismo istniało już od ok. 3000 lat p.n.e.

Względnie krótki okres występowania neolitycznego betonu miał miejsce ok. 2400–2100 p.n.e., kiedy Księżyc opuszczał powoli orbitę geostacjonarną, będąc jeszcze względnie blisko Ziemi. W tym właśnie okresie czasu wystąpiły unikalne warunki umożliwiające niezwykle łatwą produkcję betonu i wznoszenie z niego monumentów takich jak wysokie kolumny i obeliski w Świątyni Amona w Karnaku i Luksorze w Egipcie, dwa obeliski na Hipodromie w Konstantynopolu w Turcji, monument Stonehenge w Anglii i, być może, wszystkie menhiry i dolmeny rozsiane po całej niemal ziemi.

Po tym okresie, ok. 2100 lat p.n.e., skończył się neolit, klimat światowy uległ ochłodzeniu o 2 °C i nastąpił upadek wielkiej światowej cywilizacji.

● ● ●

Świątynie w Deir el-Bahari pochodzą najprawdopodobniej sprzed ok. 2400–2100 BC. Część świątyń została zbudowana z neolitycznego betonu. Na taką interpretację mogą wskazywać neolityczny beton i żelazo, pochodzące z 5 dynastii, które znajdujemy w świątyniach w Deir el-Bahari. Otóż „białe znaki betonowe” w świątyni Anubisa (ang.: Chapel of Anubis), i kilku innych miejscach w Deir el-Bahari są podobne do „białych znaków betonowych” znajdujących się w Piramidzie Cheopsa, na łapie Sfinksa w Gizie, w Piramidzie Łamanej i Piramidzie Czerwonej.

Żelazo, które znajduje się w Deir el-Bahari może pochodzić z 5 dynastii, ponieważ podobne, nierdzewne żelazo (haki), znajdujemy w Piramidzie Cheopsa. Żelazna obręcz na kolumnie w Deir el-Bahari.

Anubis Chapel, Świątynia Hatszepsut. Biały znak betonowy, widoczny po prawej stronie zdjęcia został zainstalowany w 5 dynastii. Some rights reserved by Michel27

Świątynia Hatszepsut, Egipt. Dwa białe znaki betonowe widoczne u spodu zdjęcia, po lewej zostały zainstalowane w 5 dynastii. Some rights reserved by Mike Gaylard

Deir el-Bahari. Egipt. Około 12 białych znaków betonowych widocznych na zdjęciu wskazue na 5 dynastię.

Świątynie w Deir el-Bahari – barbarzyńskie „rekonstrukcje”

„Rekonstrukcja” Wielkiego Ołtarza Zeusa w Berlinie (który nigdy nie istniał), może wzbudzać obawy co do wiarygodności rekonstrukcji kompleksu świątyń w Deir el-Bahari.

Gdyby rekonstrukcje starożytnych monumentów, rozsianych po całym świecie, pozostawały tylko na papierze – byłoby wszystko w porządku. Jednakże wandalizm zaczyna się wówczas, kiedy papierowe lub witrualne rekonstrukcje zostają urzeczywistniane: „odbudowując” arcydzieła starożytnej architektury przerabia się je w ich karykatury. Przy pomocy robotników z taczkami cementu, betoniarek z betonem, dźwigów przestawiających ciężkie kamienie do góry nogami, itp.

Budowla Totmesa III znajduje się w środku, wyk. S.Miszczak, fot. M.Dolińska

Należało odgruzować teren i pozostawić ruiny kompleksu świątyń w Deir el-Bahari w spokoju. Aby można było badać monumenty w ich oryginalnym stanie. Niestety, ciągle coś usuwają, zamurowują, „poprawiają”, przeinaczają, dobudowują i dobudowują.

Świątynia w Ramesseum (Beato, A., before 1872). Na pierwszym planie, obok leżącego posągu Ramzesa II, widoczna jest oryginalna ściana sprzed tysięcy lat. Gdyby ktoś chciał zobaczyć tę ścianę i pomyśleć, w jaki sposób starożytni ją zbudowali… to już jej nigdy nie zobaczy. Oryginalnej ściany już nie ma. Została “zrekonstruowana”, czyli zabetonowana jakimiś wymyślonymi przez “specjalistów” enigmatycznymi strukturami, których tu nigdy nie było. Patrz zdjęcie poniżej:

Świątynia w Ramesseum stała sobie spokojnie od tys. lat. I tak było dobrze. Dopóki nie namierzyli jej archeolodzy, egiptolodzy i specjaliści od „rekonstrukcji”, „konserwacji zabytków”, „renowacji” i… mistyfikacji. Ambicją ich było, aby zabetonować ścianę obok leżącego posągu Ramzesa II w jakiś super zmistyfikowany sposób, tak aby już nikt nigdy nie zobaczył jej oryginalnego wizerunku. No i udało się… Ktoś nazwał tę „zrekonstruowaną” już, super-ścianę – „ścianą dla głupków”. Photo: By Prof. Mortel

Zamurują starożytny świat… Zniszczą świadectwa przeszłości.

.

Dość przytoczyć, że w latach 1911-1930, w ramach bujnej wyobraźni, „zrekonstruowano” Wielki Ołtarz Zeusa (pergameński ołtarz) – który nigdy nie istniał. Obecnie „ołtarz” eksponowany jest w Muzeum Pergamońskim. Natomiast prawdziwy „Wielki Ołtarz Zeusa” w Pergamonie, w Turcji – nie zmienił się od 4400 lat. Dość przytoczyć, że obecnie  literalnie zamurowuje się najstarszą piramidę w Egipcie – Piramidę Schodkową w Sakkarze. Także w ramach „rekonstrukcji”. Dość przytoczyć, jak „zrekonstruowano” Stonehenge koło Londynu, gdzie za pomocą dźwigów ustawiono olbrzymi trylit, którego tu nigdy nie było. Wiele kamieni poprzestawiano z ich oryginalnych miejsc i ustawiono w betonowych butach.

Mauzoleum Teodoryka Wielkiego w Rawennie, Włochy. 1865 r. Monument wydawał się – wandalom od „rekonstrukcji” – za mało „rzymski”. Zlikwidowali więc schody i wiele neolitycznych „znaków magicznych” i innych oryginalnych fragmentów. Zniwelowali także teren skalny wokół monumentu o ok. 2 m. Oryginalny, „niewłaściwy” wizerunek mauzoleum udało się przerobić na „właściwy”… Teraz dopiero monument jest wyraźnie „rzymski”. Taki, jaki starożytni powinni zbudować na początku… To znaczy ok. 2400–2100 BC. Creative Commons Autor: Cornell University Library

Mauzoleum Teodoryka Wielkiego w Rawennie, Włochy. Monument po wandalizmie „rekonstrukcji”. Pierwotny, „niewłaściwy” wizerunek mauzoleum udało się przerobić na „właściwy”… Teraz dopiero monument jest taki, jaki starożytni powinni zbudować na początku… To znaczy ok. 2400–2100 BC. Creative Commons Autor: Immanuel Giel

Wandalizm na Akropolu w Atenach. „Rekonstrukcja”. Zamurują starożytny świat… Zniszczą świadectwa przeszłości. Creative Commons Autor: elveoflight

Piramidę w Meidum, w Egipcie – też zamurują.

Na nieoficjalnym spotkaniu, na strychu mojego pałacu w Nowym Jorku, w styczniu 2012 r., gościliśmy światowej sławy egiptologa, specjalistę od rekonstrukcji starożytnych monumentów, prof. Zuzię. Profesor oświadczył, że niezwłoczna rekonstrukcja Piramidy w Meidum obejmować będzie zamurowanie dziur w ścianach monumentu, ponieważ jest to oczywiste. – Wielka, kilkumetrowej długości, dziura na głowie Sfinksa w Gizie została już dawno zacementowana, i tak jest super – dodał uczony.  – Następnie zamurujemy całą piramidę, i będzie wyglądała tak, jak wyglądała, zanim złodzieje kamieni nie doprowadzili piramidy do ruiny. Profesor zdradził nam tajemnicę, że u nich w UNESCO, zaaprobowano usytuowanie restauracji McDonald’s na szczycie piramidy w Meidum z dojazdem kolejką linową. W ten sposób zwrócone zostaną koszta rekonstrukcji tej prawie 100 metrowej piramidy.

– Z parkingiem nie będzie problemów, bo na pustyni jest miejsca od jasnej cholery. – Dodał przyjaźnie profesor. — Pamiętajcie kochani, że ruiny są złem! Wszystkie ruiny na świecie podane być muszą gruntownej rekonstrukcji. W ten właśnie sposób ruiny zniką z powierzchni Ziemi. Tu profesor poprosił o kolejną butelkę koniaku. Mój asystent, Jasiu, opowiada teraz wszystkim, że „profesor lubiał wypić”.

Starożytne, Betonowe Obeliski w Egipcie i Hieroglify

zLuksor, Egipt. Betonowy obelisk. U spodu obelisku widoczne są dwa rodzaje betonu: beton gorszej jakości, którym wyrównano cały obelisk i betonowy tynk wyższej jakości, z odlewanymi i przyklejanymi plastrami hieroglifów. Creative Commons Autor: bigdani

Karnak, Egipt. Niedaleko Obelisku Hatszepsut znajduje się jeszcze jeden, niedokończony obelisk betonowy wraz z cokołem. Pod warstwą granitowo–podobnego, jasnego tynku, z hieroglifami, widoczny jest betonowy tynk gorszej jakości, którym wyrównano monument. Creative Commons Autor: Son of Groucho

Luxor, Egipt. By Roberta Caldas

Piramida Cheopsa, Egipt. Niektóre „bloki” wykonywane z betonowych cegieł, były następnie tynkowane betonem. Na zdjęciu widoczne jest niedokończone otynkowanie betonowych cegieł. Photo: by AKlaus3619

Kolosy Memnona, Egipt. Zbudowane z neolitycznego betonu i neolitycznych cegieł. Posąg północny. Pod tynkiem zaznaczonego fragmentu znajdują się neolityczne cegły. Some rights reserved by prilfish

Świątynia w Soleb, Sudan. Czyżby wysokie kolumny wznosiły się na stosunkowo małych kamieniach ułoźonych bez zaprawy? Oczywiście, że nie. To niemożliwe. Kolumny zostały wzniesione z neolitycznego betonu. Żródła błędnie podają, że świątyna została wybudowana z piaskowca przez Amenhotepa III, ok. 1413-1377 p.n.e. By cairodeb

Valley Temple, Giza, Egipt. © Robert Temple 2010

Akwedukt w Segowii, Hiszpania. Wysokość w najwyższym miejscu: 28,5 m. Górne fragmenty monumentu, zbudowanego z neolitycznego betonu, ok. 2300 BC, nie zostały otynkowane betonem. Ujawniają neolityczny beton i neolityczne cegły, którymi wypełniano często fragmenty monumentów na całym niemal świecie. „Granitowe” bloki monumentu zostały albo pokryte betonowym tynkiem albo betonowym zabarwieniem podobnym do granitu. Źródła podają, że monument zbudowali Rzymianie z granitu, ok. 100 r. n.e. By ela mamusia

Akwedukt w Segovii, Hiszpania.

Karnak, Egipt. Betonowy tynk na Obelisku Hatszepsut (wys.: 30,5 m), został położony w dwóch,  wyraźnie odcinających się – poziomą linią – kolorach. Gdyby obelisk był granitowym monolitem (jak się powszechnie uważa), to tego rodzaju różnice kolorów nie mogłyby się na nim pojawić. U spodu zdjęcia widoczne są trzy magiczne „podpory” betonowe, uformowane przeciwko „diabłu”, aby nie niszczył już “boskich” (jak mnienano), monumentów. Liczne struktury betonowe w Karnaku i Luksorze, jak również dwu-kolorowy Oelisk Hatszepsut – wzmacniają hipotezę, że obeliski także zostały uformowane z betonu. Obelisk Hatszepsut, zdjęcie większe.

Karnak, Egipt. Magiczny obelisk i „podpora” z betonu (po lewej), zainstalowane przeciwko „diabłu”, aby nie niszczył już “boskich” (jak mnienano), monumentów. Liczne instalacje z neolitycznego betonu w Karnaku i Luksorze mogą dowodzić m.in., że świątynie są o ponad 1200 lat starsze, niż podają źródła. Some rights reserved by JaxinCPT

Efez, Turcja. Betonowy łuk magiczny z dwiema „podporami” po obu stronach. Opatrzony dodatkowo żelazną sztabą. Całość chroniła przyległe monumenty przed „diabłem”. Źródła błędnie wskazują na I w. BC. Some rights reserved by lyng883

Karnak, Egipt. Betonowy tynk na betonowym Obelisku Hatszepsut (wys.: 30,5 m), został położony w dwóch, wyraźnie odcinających się – poziomą linią – kolorach. Gdyby obelisk był granitowym monolitem (jak się powszechnie uważa), to tego rodzaju różnice kolorów nie mogłyby się na nim pojawić. Betonowe obeliski uformowano przeciwko „diabłu”, aby chroniły “boskie” (jak zapewne mnienano), monumenty. Liczne struktury betonowe w Karnaku i Luksorze, jak również dwu-kolorowy Obelisk Hatszepsut – wzmacniają hipotezę, że obeliski także zostały uformowane z betonu. Creative Commons Autor: by stevesheriw

Granitowe obeliski (i sarkofagi), w Egipcie są mitem. Poza tzw. „niedokończonym”, granitowym obeliskiem, leżącym w Asuanie, granitowych obelisków w Egipcie nie ma. Obeliski były formowane metodą doklejania kolejnych fragmentów wilgotnego betonu. Kiedy obelisk nabrał właściwego kształtu, na wygładzoną rzeźbę – betonem gorszej jakości – przyklejano wilgotne, plastry betonu podobnego do granitu. „Granitowe” plastry betonu były doklejane do kolejnych fragmentów. Sfinks Hatszepsut nie pochodzi z 18 dynastii, jak podają źródła, lecz z V dynastii. Sfinks z drugiej strony. Some rights reserved by peterjr1961

Sakkara, Egipt. Brama uformowana z betonu. Częściowo pokryta granitowo-podobnym zabarwieniem. Dość wyraźnie widać, że nie jest to kamień, lecz beton wytworzony z grubo mielonego wapienia, zawierający małe kamyki. Creative Commons Autor: kairoinfo4u

Memfis, Egipt. Niedokończona, betonowa rzeźba sfinksa, ok. 2300 BC, 5 dynastia. Źródła podają, że rzeźba jest alabastrowa i pochodzi z 19 dynastii, 1341–1200 BC, co wydaje się mało prawdopodobne. Widok z przodu.  Some rights reserved by DavidHBolton

Karnak, Egipt. Leżący obelisk, uformowano z betonu na tym właśnie miejscu, aby zabezpieczał świątynię przed „diabłem”. Ale egiptolodzy znieśli go ze wzniesienia ruin i ustawili we „właściwym” miejscu, wprowadzając w błąd, co do jego pierwotnego przeznaczenia. Some rights reserved by 10b travelling

Arles, Francja. Niedokończona rzeźba betonowego obelisku. Creative Commons Autor: by gizmo 07

Hipodrom, Konstantynopol, Turcja. Niedokończona rzeźba betonowego obelisku, ok. 2300 BC. Wys.: 32 m. Oelisk na dalszym planie, także z betonu, został ukończony. Creative Commons Autor: xiquinhosilva

Hipodrom, Konstantynopol, Turcja. Obelisk, uformowany z betonu, pochodzi sprzed ok. 2300 BC. Wys.: 32 m. Some rights reserved by cercamon

Wielki Ołtarz Zeusa – który nigdy nie istniał. Podczas prac wykopaliskowych w Pergamonie, w Turcji, prowadzonych w latach 1878-1880 przez niemiecką ekspedycję archeologiczną pod kierownictwem Carla Humanna, odkryto płyty ze starożytnego betonu pokryte płaskorzeźbami, które przewieziono do Berlina. W latach 1911-1930 z owych płyt, kolumn i bujnej wyobraźni „zrekonstruowano” Wielki Ołtarz Zeusa (pergameński ołtarz) – który nigdy nie istniał. Obecnie „ołtarz” eksponowany jest w Muzeum Pergamońskim. Natomiast prawdziwy „Wielki Ołtarz Zeusa” w Pergamonie – nie zmienił się od 4400 lat. Brak jakichkolwiek napisów na zabytkach w Pergamonie w Turcji i w Berlinie, także może wskazywać na ich pochodzenie sprzed ok. 2300 BC. Ponieważ jest mało prawdopodone aby starożytni Grecy nie zamieścili jakiegoś stosownego napisu na tak wielkiej świątyni. Creative Commons Autor: Lestat (Jan Mehlich)

Świątynia Trajana, Pergamon, Turcja. „Boskie” ruiny z okresu zniszczeń (2500–2400 BC), zostawały pieczołowicie zabezpieczane (2300 BC), przed „diabłem”, motywani architektonicznymi z jasnego betonu wysokiej jakości. Some rights reserved by Panegyrics of Granovetter

Muzeum Pergamońskie w Berlinie. Rzeźby i płaskorzeźby w Pergamonie były formowane metodą doklejania kolejnych fragmentów wilgotnego betonu. Wskazuje na to rzeźba po prawej, na spodzie której pozostawiono „dziurkowany” fragment betonu, przeznaczony na doklejenie kolejnego rzeźbionego plastra. Some rights reserved by heatheronhertravels

Świątynia Satis, Elefantyna, Egipt. Na wygładzone ściany – betonem gorszej jakości – przyklejano wilgotne, jasne plastry – betonu lepszej jakości – w których rzeźbiono hieroglify. Plastry betonu z hieroglifami były doklejane do kolejnych fragmentów. Widoczny jest przygotowany „dziurkowany” fragment betonu, przeznaczony na doklejenie kolejnego plastra z hieroglifami. Podobnie jak to miało miejsce w Pergamonie, i w tym samym czasie, ok. 2300 BC. By Chris Irie

Grobowiec Cecilii Metelli, Rzym. Niszę – wydrążoną przez „diabła” – wygładzono betonem gorszej jakości, następnie przyklejono wilgotne, jasne, rzeźbione plastry betonu lepszej jakości. Po to, aby „diabeł” nie niszczył już monumentu. Podobnie, i w tym samym czasie, doklejano plastry betonu z hieroglifami (w starożytnym Egipcie), do kolejnych fragmentów mozaiki. Źródła błędnie podają, że monument pochodzi z I w. p.n.e.  By MONUDET

Świątynia Portunusa, Rzym. Na wygładzone (betonem gorszej jakości), ściany przyklejano plastry betonu lepszej jakości imitujące bloki. Podobnie, i w tym samym czasie, doklejano plastry betonu z hieroglifami (w starożytnym Egipcie), do kolejnych fragmentów mozaiki. Widoczna, żelazna sztaba pochodzi prawdopodobnie także z krótkiego okresu żelaza i betonu, ok. 2300 BC. By melissa_b_hargis

Byblos, Liban. Monumenty oszpecone – w okresie zniszczeń – zabezpieczono przed „diabłem” jasnymi implantami z betonu wysokiej jakości. Bloki, bryły i płyty były formowane metodą doklejania kolejnych fragmentów wilgotnego betonu. By snaphappy51

Byblos, Liban. Monolityczną ścianę oszpeconą w „okresie zniszczeń” zabezpieczono przed „diabłem” betonowymi implantami podobnymi do granitu. Podobnie została zabezpieczona – betonowymi implantami podobnymi do granitowych bloków – Piramida Mykerinosa w Egipcie. By snaphappy51

Memmius monument, Efez, Turcja. Bloki, rzeźby i płaskorzeźby były formowane metodą doklejania kolejnych fragmentów wilgotnego betonu. Jasne, lepsze, rzeźby z twardszego betonu zostały przyklejone do szarego betonu wytworzonego z grubo mielonego wapienia. Widoczne żelazne klamry. Źródła błędnie wskazują na I w. BC.  Some rights reserved by lyng883

Ruiny świątyni Artemidy w Efezie. Turcja. Betonowa kolumna sprzed ok. 2300 BC.  Some rights reserved by Ramblurr

Efez, Turcja. Betonowy łuk. Some rights reserved by Ramblurr

Domitian temple, Efez, Turcja. Monument uformowany z ciemnego betonu gorszej jakości i lepszego, jasnego betonu. Bloki, rzeźby i płaskorzeźby były formowane metodą doklejania kolejnych fragmentów wilgotnego betonu. Jasne fragmenty rzeźby, z twardszego betonu, zostały przyklejone do szarego betonu wytworzonego z grubo mielonego wapienia. Źródła błędnie wskazują na I w. BC. Some rights reserved by zqvol

Menhiry w Clendy, Szwajcaria.  Some rights reserved by tm-tm

Stonehenge, Anglia.

Stonehenge, Anglia.

Tel Gezer, Izrael. Some rights reserved by Ian W Scott

Filitosa, Korsyka. Francja.  By czav gva

Harborough Rocks, Anglia. Niedokokończony menhir.

.

Kolejny akt wandalizmu archeologów! Archeolodzy zlikwidowali dwa menhiry we Francji!

Menhiry w Vendée, Francja. Kolejny akt wandalizmu archeologów! Ratujmy menhiry! public domain.

Menhiry w Vendée, Francja. Dwa menhiry zlikwidowane. By Simmal

Vendée Menhirs, Francja. Najpierw uformowano rdzeń-trzon menhiru metodą doklejania kolejnych, stosunkowo niewielkich brył-plastrów betonu. Następnie całość wygładzano wilgotnym tynkiem – lepszym i twardszym rodzajem betonu wytwarzanego z drobno-mielonego kamienia. Taki właśnie tynk nadawał betonowej rzeźbie ostateczne podobieństwo do kamienia. Gdyby menhir był kamieniem, jak się powszechnie przypuszcza, to nie trzeba by było go tynkować. Źródło: public domain

Menhir, Francja.

● ● ●

Teoria „Pożegnania z Afryką”

Przebyliśmy drogę od robaka do człowieka… Byliśmy kiedyś małpami…

W taki sposób hominidy mogły żerować na padlinie. Gruba skóra padłego, dużego zwierzęcia, była główną przeszkodą, aby dostać się do mięsa. Z tą trudną do pokonania przeszkodą hominidy musiały sobie radzić przy pomocy kamiennej siekiery (narzędzi otoczakowych i pięściaków), i zębów – od ok. 2 mln lat, aż do ok. 200 000 lat, i dłużej. Some rights reserved by Phil @ Delfryn Design

Nożykowcy

– odrębny gatunek hominidów

Około 200 000 lat temu, w Afryce, nożykowcy zaczęli usuwać skórę z dużej, padłej zwierzyny kamiennymi nożykami, odsłaniając z łatwością wielkie ilości mięsa. Usuwanie skóry z dużej, padłej zwierzyny kamiennymi nożykami – nie zaś, jak dotychczas, zębami – wyeliminowało dotychczasową, potężną pracę zębów podczas usuwania– wyrywania zbytecznych fragmentów skóry i spowodowało redukcję dużych wałów nadoczodołowych. Rozcinanie i zdejmowanie skóry kamiennym nożykiem pozwalało na szybkie odsłonięcie wielkiej często ilości mięsa, które było podstawowym pożywieniem wszystkich hominidów.

Kromaniończycy – hominidy ze sztyletem  kościanym

Kromaniończycy – odrębny gatunek hominidów

Autor teorii „Pożegnania z Afryką”, prof. Christopher Stringer, pisze: „Przenikali wolno na północ i dotarli do krajów Lewantu we wschodnim Śródziemnomorzu. Następnie, około 80 tysięcy lat temu, niewielkie grupy rozprzestrzeniały się poprzez Bliski Wschód, siejąc ziarna ludzkiej nowoczesności w Azji, a potem w Europie i Australii. W każdym z regionów ziarna te powoli kiełkowały aż do momentu, jakieś 40 tysięcy lat temu, gdy “coś” (podkr. J.K.), spowodowało ich rozkwit połączony z eksplozją demograficzną”. Afrykański Exodus, Prószyński i S-ka, Warszawa 1999, str. 24.

To “coś” – to był sztylet kościany (ostrze kościane).

45 000 lat temu pojawiają się sztylety kościane, a wraz z nimi nowy, odrębny gatunek hominiów – kromaniończycy. Uderzali oni dużą zwierzynę łowną sztyletem kścianym (ostrzem kościanym), trzymanym w dłoni. Najstarszego kromaniończyka możemy zinentyfikować na podstawie najstarszego sztyletu kościanego, będącego atrybutem tego gatunku hominidów. Kromaniończycy nie przybyli do Europy z Afryki, ponieważ nożykowcy, którzy wychodzili z Afryki ok. 145 000 lat temu, nie posiadali sztyletów (ostrzy) kościanych – a więc nie byli kromaniończykami.

Kromaniończycy pojawili się ok. 45 tys. lat temu w Europie – prawdopodobnie w miejscowości Kostionki, ok. 400 km na płd. od Moskwy. Pewna populacja europejskich nożykowców, ok. 45 tys. lat temu, zaczęła namiętnie dłubać nożykami w kości słoniowej i porożu. Upłynęło ok. 1 tys. lat nieustannego dłubania i eksperymentalnego rzeźbienia kamiennymi narzędziami, zanim nożykowiec wyrzeźbił długi, ok. 20–30 cm sztylet kościany (ostrze kościane). I zabił… Na przykład kozę lub konia. Ta biologiczna mutacja była niezwykle korzystna i szybko zakorzeniła się w grupie jego najbliższych. Od tego momentu niewielka grupa nożykowców stała się kromaniończykami – pierwszym gatunkiem hominidów, posiadającym potężną broń kłującą, pozwalającą zabijać dużą zwierzynę łowną i zdobywać wielkie ilości świeżego mięsa.

Sztylety kościane (wytwarzane z ciosów mamuta, kości i poroża), pojawiają się nagle, ok. 45 tys. lat temu, prawdopodobnie w miejscowości Kostionki. Ostrza kościane nie były grotami oszczepów (jak się powszechnie sądzi), lecz sztyletami. Wytwarzanie sztyletu kościanego i umiejętność zdobywania świeżego mięsa były przełomowymi, technologicznymi osiągnięciami pierwszych kromaniończyków, które spowodowały proces Górno-Paleolitycznej Rewolucji przejawiający się w nagłej eksplozji demograficznej, kreatywności w kulturze, rozwoju artystycznym i technologicznym.

Profesor biologii i antropologii na Stanford University, Richard G. Klein, krytycznie odnosi się do idei mówiącej, że współczesne zachowanie człowieka (behawior), wzrastało stopniowo przez tysiące, setki tysięcy lub miliony lat. Zamiast tego popiera pogląd, że współczesne zachowanie człowieka pojawiło się nagle, w Górno-Paleolitycznej Rewolucji, ok. 50 tys. lub 40 tys. lat temu.

Neandertalska samica. Michaił Gierasimow; (1907–1970), rosyjski antropolog, archeolog i rzeźbiarz.  Neanderthal female (ang.)

Najbardziej zbliżony do rzeczywistości wygląd neandertalczyka. Author: Arturo Balseiro www.themandus.org   A oto najmniej zbliżony do rzeczywistości wygląd neandertalczyka. Rekonstrukcja neandertalskiej samicy – firmowana przez naukę. Neanderthal Museum in Mettmann, Germany, on March 20, 2009.

Neandertalczycy i kromaniończycy walczyli ze sobą od ok. 45 do ok. 20 tys. lat temu. Neanderthals and Cro-Magnons fought with each other from about 45 to about 20 thousand years ago.

Danny Vendramini. The anti-religious amateur biological theorist is challenging mainstream evolutionary thought. He telling us the truth that Neanderthals looked more apelike than human.

Check out Danny Vendramini’s 15 minute video on YouTube: ‘Neanderthal: Profile of a super-predator’ It’s his take on what Neanderthals really looked like. The anti-religious amateur biological theorist is challenging mainstream evolutionary thought. He telling us the truth that Neanderthals looked more apelike than human.

Neandertalczyk bezwstydnie zmanipulowany. Encyclopædia Britannica zamieszcza bezwstydnie zmanipulowany wizerunek  profilu neandertalczyka – aby ukryć jego wysunięte do przodu zęby i „małpi wygląd”. Credit Encyclopædia Britannica, Inc.

Neanderthal shamelessly manipulated. Encyclopædia Britannica publishes shamelessly manipulated image of the profile of Neanderthal man – to hide his protruding front teeth and the “monkey look”.
Neanderthals were not human beings. Do not know a spear, clothing, had no awareness, could not speak or think. They were a species of hominid living only at the level of instinct. Credit Encyclopædia Britannica, Inc.

Neandertalczyk zmanipulowany. Czaszka człowieka (z lewej) jest ustawiona prosto – natomiast czaszka neandertalczyka została celowo nachylona (przez zwolenników tożsamości gatunkowej), po to aby ukryć znacznie wysunięte do przodu zęby i „małpi wygląd”. Zwolennicy tożsamości gatunkowej przedstawiają neandertalczyka z pióropuszami na głowach, w tatuażach, grających na fujarkach, budujących szałasy z kości mamuta, przyklejających kamienne groty do drzewca oszczepu, składających kwiatki na grobach, i… co najważniejsze – posiadających „duszę”. Neandertalczyk (zmanipulowany na 100 sposobów), jest oczywiście taki sam jak my… Cleveland Museum of Natural History, USA.

Neandertalczyk zmanipulowany. Encyclopædia Britannica zamieszcza bezwstydnie zmanipulowany wizerunek profilu neandertalczyka – aby ukryć jego wysunięte do przodu zęby i „małpi wygląd”. „Possible appearance of a Neanderthal man” – wciska światu kit Encyclopædia Britannica. Neandertalczycy nie byli ludźmi. Nie znali oszczepu, odzieży, nie mieli świadomości, nie potrafili mówić ani myśleć. Byli gatunkiem hominidów żyjących wyłącznie na poziomie instynktu. Credit: Erik Trinkaus

Neandertalczyk zmanipulowany na Wikipedii. Czaszka neandertalczyka została celowo nachylona – po to aby ukryć znacznie wysunięte do przodu zęby i „małpi wygląd”. Gdyby czaszka była ustawiona prosto i normalnie – to „małpi wygląd” byłby bardziej widoczny. Zmanipulowane porównanie czaszek człowieka (z lewej) i neandertalczyka (z prawej), ma na celu wzmocnienie “teorii” mówiącej, że naenderalczycy byli takimi samymi ludźmi jak my. Creative Commons Autor: Wikipedia

Neanderthal manipulated on Wikipedia. Neanderthal skull was intentionally tilted – just to hide his protruding front teeth and the “monkey look”. If the skull was set straight and normal – it’s “monkey look” would be more visible. Neanderthal skull should be set straight, normal, without manipulation and without the misleading of the public – so that the protruding front teeth and “apish appearance” were clearly visible. Creative Commons Autor: Wikipedia

.

Na Archeowieściach można także zjeść kit, że „Neandertalczycy byli takimi samymi ludźmi jak my”. „Dopiero w ostatnich dekadach zaczęły przeważać rekonstrukcje, na których neandertalczycy mają w pełni ludzki wygląd” – podają z satysfakcją Archeowieści.

Oczywiście – jeśli muzea i naukowe pisma prześcigają się w „rekonstrukcjach”, na których neandertalczyk jest taki sam jak człowiek – to powinniśmy te naiwne i absurdalne „rekonstrukcje” uznawać za prawdy naukowe. “Rekonstrukcje” ukazują nawet neandertalczyków wytatuowanych, odzianych, z oszczepami, które mają przyklejone (!), kamienne groty i w pióropuszach na głowach. Pewnie niedługo pojawią się „rekonstrukcje” Homo habilis i Homo erectus, na których hominidy te będą miały w pełni ludzki wygląd świadczący, że były takimi samymi ludźmi jak my. Potem okaże się, że australopitek – też człowiek.

.

PAP (2 marca-2012) Neandertalczyk nie jest ofiarą Homo sapiens, lecz klimatu. Według naukowców ze szwedzkiego uniwersytetu w Uppsali, którzy prowadzili badania skamienielin w płn. Hiszpanii, epoka lodowa, której szczyt przypadł ok. 20 tys. lat temu zdziesiątkowała populację neandertalczyków, której ostatni przedstawiciele wymarł ok. 25-30 tys. lat temu.

Coś się tu nie zgadza z tym szczytem epoki lodowej sprzed ok. 20 tys. lat, skoro 20 380 lat temu, 800 km za kołem polarnym kwitło życie. W 1997 roku na półwyspie Tajmyr w płn. Syberii blisko 800 km za kołem podbiegunowym odkryto szczątki mamuta, którego nazwano „mamut Jarkov”. Wiek mamuta (metodą C-14) ustalono na 20 380 lat.

http://foto.pap.pl/palio/html.run?_Instance=cms_www.pap.pl&_PageID=1&s=infopakiet&dz=nauka&idNewsComp=&filename=&idnews=43428&data=infopakiet&_CheckSum=-1722902385

.

Monumenty zbudowane z neolitycznego betonu

Becan, Jukatan, Meksyk. Creative Commons Autor: NCReedplayer

La Iruela, Hiszpania. Zamek zbudowany z neolitycznego betonu. Some rights reserved by Nono Fotos

● ● ●

Najstarsze materace świata  Wojciech Pastuszka – 9 grudnia 2011. 77 tysięcy lat temu mieszkańcy schroniska skalnego Sibudu w Afryce Południowej spali na materacach. Do ich wytwarzania wykorzystywali m.in. rośliny odstraszające komary.

Kijewski: Oczywiście mieszkańcy schroniska Sibudu wytwarzali materace instynktownie, ponieważ hominidy myślące – ludzie – pojawiły się dopiero 13 000 lat temu. Ale szefowa badań, prof. Lyn Wadley z Uniwersytetu Witwatersrand w Johannesburgu wciska światu archeologiczny kit:  „- Wybór tych liści do zrobienia materaca oznacza, że mieszkańcy Sibudu mieli gruntowną wiedzę o roślinach rosnących w pobliżu ich schroniska i byli świadomi ich leczniczych zastosowań.

Otóż 77 tys. lat temu, wszystkie hominidy żyły wyłącznie na poziomie instynktu i nie mogły posiadać żadnej “wiedzy” ani być “świadomi” czegokolwiek. Pani prof. Lyn Wadley po prostu nie posiada wiedzy, że te hominidy nie posiadały wiedzy ani świadomości.

W Sibudu znaleziono także „najstarsze groty strzał” sprzed 64 tys. lat! Marlize Lombard z Uniwersytetu w Johannesburgu i brytyjski badacz prehistorycznych narzędzi Laurel Phillipson wciskają społeczeństwu archeologiczny kit, że kamienne groty strzał były przytwierdzane do drzewca za pomocą… żywicy!

Jednak najbardziej zwalającym z nóg odkryciem (jak pisze na Archeowieściach Wojciech Pastuszka) jest bardzo wytrzymały klej kompozytowy, który mieszkańcy Sibudu wytwarzali 70 tys. lat temu z czerwonej ochry i gumy akacjowej. Zdaniem południowoafrykańskich uczonych, którzy eksperymentowali z substancją, stworzenie takiego kleju świadczy o tym, że ludzie sprzed 70 tys. lat byli dużo mądrzejsi, niż dotąd sądziliśmy.

Kijewski: Oczywiście, że „klej kompozytowy sprzed 70 tys. lat” zwala z nóg. Z nóg zwalają także “mądrzy ludzie” sprzed 70 tys. lat. Z nóg zwalają też kamienne groty strzał i oszczepów (neandertalczyk) przyklejane do drzewca żywicą! Z nóg zwala archeologiczny kit wciskany społeczeństwu…

● ● ●

Kolejny absurd na Archeowieściach! Neandertalskie szałasy z kości mamuta!Wojciech Pastuszka – 8 grudnia 2011

Wielokrotnie krytykowałem oczywisty absurd, głoszony przez niektórych archeologów, o szałasach z kości mamuta, budowanych przez kromaniończyków. Przy czym wykazywałem, że były to instynktowne składowiska mamucich kości, potrzebnych kromaniończykom do wytwarzania (przede wszystkim), sztyletu kościanego (tzw. ostrza kościanego) i do namiętnego, instynktownego dłubania i rzeźbienia przeróżnych motywów.

Ale teraz Archeowieści mnie zaskoczyły – donoszą o jeszcze większym absurdzie: – że neandertalczycy też budowali szałasy z mamucich kości!

Poza tym Archeowieści notorycznie wciskają kit, że neandertalczycy byli ludźmi.

Jeśli odrzucimy oczywiste – naukowo udokumentowane – bzdury o neandertalczykach: że chodzili w pióropuszach, że wierzyli w życie pozagrobowe – to wówczas ujrzymy neandertalczyka takiego, jakim był rzeczywiście – a mianowicie dzikim zwierzęciem, który nie mówił, nie myślał i nie uśmiechał się. Zwierzęciem, który by rozszarpał w 3 sekundy każdego archeologa, który by o nim gadał głupoty, po czym by go zjadł… Neandertal nie był takim biedakiem, jak ci archeolodzy, którzy go tak absurdalnie przedstawiają…

Neandertalczycy. Nie byli ludźmi lecz hominidami żyjącymi wyłącznie na poziomie instynktu. Wyewoluowali prawdopodobnie z gatunku Homo erectus. Przystosowani byli do życia w ciepłym klimacie przedlodowcowej Europy. Ostatnia epoka lodowa zaczęła się (a nie skończyła), 13 000 lat temu. Byli padlinożercami i zbieraczami wytwarzającymi tylko jedno narzędzie kamienne – siekierę kamienną, tzw. pięściak (tzw. kultury mustierskiej – od miejsca znalezienia we Francji).  Neandertalskie wióry i ołupki krzemienne nie były narzędziami lecz pozostałościami po obróbce pięściaka. Nie wytwarzali narzędzi kościanych. Zamieszkiwali jaskinie. Potrafili podtrzymywać ogień, pozyskany z naturalnego źródła. Nie polowali na dużą zwierzynę, ponieważ nie posiadali odopwiednich narzędzi. Siekiera kamienna – pięściak nie nadawała się do polowania na dużą zwierzynę łowną. Nie nosili odzieży. Nie grali na fujarkach. Nie wierzyli w życie pozagrobowe. Nie składali kwiatów na grobach swoich bliskich. Nie budowali szałasów z kości mamuta. Nie przyklejali krzemiennych grotów do drzewca oszczepu. Nie znali oszczepu ani żadnej broni miotanej.

● ● ●

Archeowieści (25 listopada 2009), popularyzują naukę i pseudonaukę.

“Ok. 2 mln lat temu następuje ogromny skok – narodziny gatunku Homo erectus. I to jego bez większych wątpliwości możemy nazwać człowiekiem”.

Powyższy cytat, zamieszcony na „Archeowieściach”, pochodzi z wywiadu, który „Polityka” przeprowadziła z brytyjskim antropologiem prof. Richardem Wranghamem.

Na „Archeowieściach”, „człowiekiem” jest także Homo ergaster, Homo heidelbergensis, neandertalczyk i kromaniończyk.

A oto najpiękniejszy, najabsurdalniejszy cytat prof. Richarda Wranghama:

“Homo erectus nocował więc na ziemi, ale odstraszyć liczne drapieżniki mógł jedynie za pomocą ognia. Nasi przodkowie zapewne polowali również metodą zabiegania ofiary na śmierć. Potrafili gonić zwierzęta nawet przez kilkadziesiąt kilometrów, aż te padały z wyczerpania. Żeby coś takiego robić w ostrym afrykańskim słońcu, musieli pozbyć się m.in. owłosienia”.

Rzeczywiście genialny sposób na upolowanie np. całego stada koni: – Oto grupa ludzi Homo erectus goniła stado koni nawet przez kilkadziesiąt kilometrów, aż konie padły z wyczerpania. Tylko wcześniej ludzie Homo erectus musieli pozbyć się owłosienia, goląc się narzędziami kamiennymi.

Gdyby prof. Richard Wrangham – światowej sławy brytyjski antropolog – pracował, ze swoimi tekstami, w kabarecie Laskowika i Smolenia – to by razem zrobili ŚWIATOWY KABARET MILENIUM!

● ● ●

Archeowieści podają (1-XII-2011), kolejne kuriozum, tym razem związane z narzędziami kamiennymi sprzed 125 tys. lat, znalezionymi w Omanie. „Archeolodzy mają kolejne dowody na to, że grupy Homo sapiens bardzo wcześnie przedostały się z Afryki do Arabii”. „W styczniu tego roku dowiedzieliśmy się zaś o odkryciu w Zjednoczonych Emiratach Arabskich kamiennych narzędzi sprzed 125 tys. lat, które zdaniem badaczy są dziełem przedstawicieli naszego gatunku”. 

Oto kolejne kuriozum związane z narzędziami kamiennymi sprzed 125 tys. lat, znalezionymi w styczniu 2011 r. w Omanie, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. „Po dekadzie przeczesywania Południowej Arabii w poszukiwaniu jakiejś wskazówki, która mogłaby nam pomóc zrozumieć ekspansję pierwszych ludzi, w końcu znaleźliśmy ślad ich wyjścia z Afryki” – wyjaśnia dr Jeffrey Rose z Uniwersytetu w Birmingham.

Otóż narzędzia z kamienia pochodzące z Omanu wskazują, że nie były wykonane przez przedstawicieli naszego gatunku, ludzi rozumnych – Homo sapiens. lecz przez hominidy pracujące instynktownie. Pięściak na zdjęciu, zamieszczonym w artykule dr Jeffry Rose, jest “niepotrzebnie” retuszowany, naostrzony dookoła – co dowodzi, że był wykonany przez hominida pracującego instynktownie. Nasada pięściaka (gdzie dłoń trzyma pięściak), nie jest obła, czy stępiona, lecz “niepotrzebnie” retuszowana, ostra, co wskazuje na instynktowną wytwórczość. Hominidy te nie wytwarzały obłej, stępionej nasady pięściaka, pomimo że były narażone na pokaleczenie dłoni. Creative Commons. © 2011 Rose et al. PLoS ONE

● ● ●

Ratujmy piramidy przed zamurowaniem! Archeolodzy niszczą piramidy!

Sensacyjne nie–odkrycie polskich archeologów w Egipcie

Od 2008 roku, na oczach świata, pod patronatem UNESCO, odbywa się „wielkie dzieło” zamurowania najstarszej piramidy w Egipcie – Piramidy Schodkowej  Dżesera w Sakkarze. Liczne zdjęcia ujawniają, że archeolodzy niszczą świadectwa przeszłości, że domurowują nowe kamienie do oryginalnej sylwetki piramidy. Nieodpowiedzialne prace nad zamurowaniem oryginalnego wizerunku Piramidy Schodkowej postępują obecnie zgodnie z planem. Jeszcze rok, dwa, i po oryginalnej piramidzie nie będzie ani śladu…

A polscy archeolodzy ani mru–mru na ten temat… Nic. Czeski film – nikt nic nie wie. A co o tym sądzi prof. Karol Myśłiwiec, który właśnie powrócił (XI-2011), z wykopalisk spod Piramidy Schodkowej?

Piramida dla Głupków. Oto historia najstarszej piramidy w Egipcie – w IV aktach:

Akt I  Zdjęcie archiwalne (ok. 1900 r. by Brooklyn Museum, New York), ujawnia brak struktur architektonicznych, które dobudowano w czasach współczesnych.

Akt II  Do wyjątkowych atrakcji turystycznych, w otoczeniu Piramidy Schodkowej, należą trzy struktury architektoniczne, których w starożytnym Egipcie… nigdy nie było. Otóż w ramach współczesnych „renowacji” dobudowano je w XX w. Wykonał je wybitny specjalista i egiptolog – Jean Philippe Lauer. Obecnie już nie wiadomo, które struktury architektoniczne, lub ich fragmenty, w Sakkarze i w całym Egipcie, są oryginalne, a które pojawiły się w wyniku współczesnych „renowacji”, czyli dobudowania, przebudowania, domurowania lub zamurowania… Some rights reserved by Álvaro Medina Ballester

Akt III  A polscy archeolodzy ani mru–mru na ten temat… Nic. Czeski film – nikt nic nie wie. A co o tym sądzi prof. Karol Myśłiwiec, który właśnie powrócił (XI-2011 r.), z wykopalisk spod Piramidy Schodkowej? Creative Commons Autor: Image_language

Akt IV  Piramida Schodkowa po “renowacji”, Egipt, 2013 r. Projekt Milenium. Some rights reserved by TechSavi

● ● ●

Gadżety magiczne – w Egipcie i na świecie

Nieznana Epoka – kiedy Księżyc był blisko Ziemi: 2700–2200 BC  ●  Światowy okres wielkiej architektury skalnej: 2700–2500 BC  ●  Światowy okres zniszczeń: 2500–2400 BC  ●  Światowy potop: 2400 BC  ●  Światowy okres żelaza i betonu: 2400–2200 BC  ●  Upadek wielkiej światowej cywilizacji: 2200 BC

Tak jak wszystkie znaki magiczne, opisane w tym blogu, gadżety magiczne również są znakami, instalacjami magicznymi wymierzonymi przeciwko “diabłu”, aby już nie niszczył boskich, jak zapewne mniemano, monumentów.

Karnak, Egipt. 9. Pylon. Gadżet magiczny z neolitycznego żelaza i betonu, zainstalowany przeciwko “diabłu”, ok. 2300 BC. Żelazny wózek na czterech kołach stoi na żelaznych szynach zainstalowanych na dwóch betonowych „belkach”. Całość wzniesiona na rusztowaniu z żelaznych rur. Jeden z piękniejszych przykładów neolitycznych gadżetów – został już zlikwidowany. Archeolodzy nie komentują tych znaków – oni je likwidują. Likwidują świadectwa Nieznanej Epoki. Na całym świecie. Some rights reserved by kairoinfo4u

Karnak, Egipt. 9. Pylon. Gadżet magiczny z neolitycznego żelaza i betonu, zainstalowany przeciwko “diabłu”, ok. 2300 BC.

Fenestrelle Fort, Włochy. Neolityczny zwodzony most nie pełnił funkcji praktycznych, lecz magiczne. Został wykonany (przeciwko „diabłu”), z neolitycznego żelaza i betonu, ok. 2300 BC. Źródła podają, że most pochodzi z XVIII w. Some rights reserved by mstefano80

Fenestrelle Fort, Włochy. Neolityczny zwodzony most nie pełnił funkcji praktycznych, lecz magiczne. Został wykonany (przeciwko „diabłu”), z neolitycznego żelaza i betonu, ok. 2300 BC. Źródła podają, że most pochodzi z XVIII w. Some rights reserved by mstefano80

Koło wodne i młot – eksponat w Muzeum Zagłębia Staropolskiego. Sielpia Wielka. Polska. Gadżet magiczny z neolitycznego żelaza i betonu, zainstalowany (przeciwko “diabłu”), ok. 2300 BC. Źródła podają, że eksponat pochodzi z XIX-wiecznej walcowni. Creative Commons by Marek K. Misztal

Koło wodne i młot – eksponat w Muzeum Zagłębia Staropolskiego. Sielpia Wielka. Polska. Gadżet magiczny z neolitycznego żelaza i betonu, zainstalowany (przeciwko “diabłu”), ok. 2300 BC. Źródła podają, że eksponat pochodzi z XIX-wiecznej walcowni. by pawekrol

Nieznana Epoka. Neolityczne Żelazo i Beton

. 

Kolumna Marcjana, Stambuł, Turcja. Żelazne łańcuchy, obręcze i inne przedmioty żelazne na kapitelu kolumny zainstalowano, przeciwko „diabłu”, ok. 2300 BC. Źródła podają, że kolumna została wzniesiona w V w. przez Rzymian. Some rights reserved by tla

Tiwanaku, Boliwia. Bloki z neolitycznego betonu, zainstalowane (w betonowych butach), ok. 2300 BC, chroniły przed „diabłem” „boski” teren. Niemal wszystkie „megality” i „bloki kamienne” w Tiwanaku i Puma Punku są, prawdopodobnie, blokami z neolitycznego betonu.  Wikipedia podaje, że czas powstania Tiwanaku określa się na VI wiek p.n.e. Some rights reserved by sancho_panza

Gobekli Tepe, Turcja. Stele ulepione z neolitycznego betonu, ok. 2300 BC. Fig. 7. Pillar 31, the western central pillar of enclosure D, after being raised into an upright position in spring 2010, height 5.3m (foto Klaus Schmidt, DAI).

Minorka, Hiszpania. Stele ulepione z neolitycznego betonu na Minorce, zostały datowane także niewłaściwie. Tym razem w drugą stronę – nie są takie stare jak w Gobekli Tepe – lecz zbyt młode. Żródła podają, że powstały między 1000 a 300 p.n.e. By Peter Ashton aka peamasher

Piramida Senusereta II w El-Lahun. Egipt. Białe bloki z neolitycznego betonu, zainstalowane na piramidzie, ok. 2300 BC, uniemożliwiały „diabłu” dalsze zniszczenia. Widoczna sylwetka człowieka. Wikipedia podaje, że piramidę zbudowano ok. 1900 BC. By mohamed1878

Göbekli Tepe, Turcja. Implanty – stele z neolitycznego betonu – zainstalowane (ok. 2300 BC), w “gruzie” ulepionum z neolitycznego betonu (podobnego do kamieni). „Megality” w G.T. wymieniane są przez źródła jako najstarsze na świecie. Źródła podają, że G.T. pochodzi sprzed 11 700 lat. Jednakże „megalitów” w G.T. – nie ma. Świątynia w Göbekli Tepe nie została zbudowana z wapienia lecz z neolitycznego betonu. W krótkim okresie żelaza i betonu: 2400–2100 BC, zbudowano tu bloki i stele wykonane z neolitycznego betonu, a także liczne wyroby żelazne jak np. metalowe obręcze, pręty i blachy na betonowych stelach. Beton i żelazo zainstalowano po to, aby “diabel” nie niszczył już “boskiej świątyni”. © Deniz Gurtin Photos

Mastaba Szeszemnefera, koło Piramidy Cheopsa, Egipt. Widoczne są dwie betonowe stele i betonowa płyta leżąca ne betonowych podkładach. Źródła podają, że mastaba pochodzi z V dynastii. Mamy tu niemal dokładną datę (ok. 2300 BC), instalowania żelaznych obręczy i betonu w Egipcie. Na bliższej steli widoczna jest żelazna obręcz. Beton występuje często razem z metalowymi instalacjami jak obręcze, sztaby, śruby, pręty, nakrętki, haki, klamry i wiele innych. Some rights reserved by John Kannenberg

Bet She’an, Izrael. Liczne, jasne kolumny i różne motywy ulepione z neolitycznego betonu, zabezpieczały boską świątynię przed „diabłem”. Some rights reserved by SpecialKRB

Świątynia Mut (koło Karnaku), Egipt. Implant (głowa barana z neolitycznego betonu osadzona na neolit. cegłach, zabezpieczała część świątyni przed „diabłem”. Some rights reserved by kairoinfo4u

Conway Castle, Anglia. Magiczne implanty (jasne bloki z neolitycznego betonu), zabezpieczały część zamku przed „diabłem”. By fbxor

Ross Dock Arch Bridge over the Hudson River Shore Path, Palisades Interstate Park NJ. USA. Magiczne, betonowe implanty, na betonowym moście. Neolit. By jag9889

Lindos Akropol, Rodos, Grecja. Niezeskrobane pozostałości kamienia świadczą, że monument został wyrzeźbiony w litej skale, a nie „zbudowany”. Natomiast stele z neolitycznego betonu zainstalowano tu, aby zabezpieczyć monument przed „diabłem”. Some rights reserved by A.M. Kuchling

Minorka, Hiszpania. Do steli, ulepionej z neolitycznego betonu, dolepiono dodatkową podporę z betonu. Największe stele mają wysokość do 3,7 metrów. Źródła podają, że świątynie powstały między 1000 a 300 p.n.e. By Henry Clark

Mariestad, Szwecja. Neolityczne żelazo i beton zainstalowane w celach magicznych.

Tiwanaku, Boliwia. Żelazny znak magiczny w kształcie pasa zainstalowany na steli z neolitycznego betonu, ok. 2300 BC. Już zlikwidowany. Prawdopodobnie przez specjalistów od “renowacji” i “rekonstrukcji” prekolumbijskich monumentów. Wikipedia podaje, że czas powstania Tiwanaku określa się na VI wiek p.n.e. Creative Commons Autor: marcalandavis

Tiwanaku, Boliwia. Porównania betonowych instalacji magicznych (bloki i betonowe deski), z niemal całego świata, mogą wskazywać, że monumenty w Tiwanaku (ok. 500 BC), pochodzą sprzed ok. 2400–2100 BC. Some rights reserved by Emerson Alecrim

Turku, Finlandia. 2008 r. Dom zbudowany z neolitycznego betonu, pokryto częściowo betonowym tynkiem, ok. 2300 BC. Źródła podają, że dom został zbudowany w XIII w. Some rights reserved by Sirkku

Olimpia, Grecja. Na betonowe struktury kamienne położono później strukturę z lepszego betonu, chroniącą monumenty przed „diabłem”. Some rights reserved by archer10 (Dennis) OFF

Mesa Verde, Kolorado, USA. Lany, beton sprzed 2300 lat. Some rights reserved by Ken Lund Pompeje. Betonowy plaster, na betonowej ścianie, ok. 2300 BC. Creative Commons Autor: Koramchad Piramida Quetzalcoatla, Teotihuacan, Meksyk. Betonowy plaster na betonowej ścianie, ok. 2300 BC. Uważa się, że Teotihuacan zostało „zbudowane” ok. 200–100 BC. Creative Commons Autor: Daquella manera

Nimfeum, Jerash. Jordania. Żelazna obrecz na betonowej misie, ok. 2300 BC. Źródła podają, że monument powstał w III w. Creative Commons Autor: Gauis Caecilius  http://farm3.static.flickr.com/2695/4173977673_1ffd4a08a4_o.jpg

Altilia-Saepinum, Włochy. Implanty z neolitycznego betonu, zainstalowane w strukturze z neolitycznego żelaza, ok. 2300 BC. Aby „diabeł” nie niszczył już świątyni.  Some rights reserved by P1etro

Altilia-Saepinum, Włochy. Implanty z neolitycznego betonu, zainstalowane w strukturze z neolitycznego żelaza, ok. 2300 BC. Some rights reserved by FuturoMolise.net

Archelolodzy nie interpretują neolitycznego żelaza i betonu – oni je likwidują. Implanty z neolitycznego betonu, zostały namierzone – po 4300 latach – przez prof. Zuzię, wysokiej klasy specjalistę od renowacji starożytnych zabytków. Profesor nakazał zlikwidować betonowe bloki, uzasadniając to tym, że starożytni niepotrzebnie je zainstalowali. Rusztownie z żelaza też trzeba zlikwidować. – „Myźmy postanowiliźmy, że żadnych kamieni na monumencie nie będzie. Po jaką cholerę oni je zamontowali? Na złom z tym całym dziadostwem!” – Tłumaczył dziennikarzom uczony.

Kiedy jeden z dziennikarzy wyraził wątpliwość, że UNESCO zgodzi się na likwidację starożytnego monumentu, prof. Zuzia odparł mu – A wie pan, co oni mogą mię zrobić? Oni mogą mię skoczyć.

Jasiu – asystent profesora – wyjaśnił zgromadzonym, że oni mogą panu profesorowi skoczyć tam, gdzie wszyscy dziennikarze mogą pana profesora w dupę pocałować. Some rights reserved by ‘Brizio

Tomb of Montemhat – TT34. Deir el-Bahari, Egipt. Świątynia Egipska zamiatana pod dywan (Wstęp Wzbroniony!), z powodu 6 lub 7 żelaznych dwuteowników. Neolityczne, żelazne dwuteowniki zainstalowano ok. 2400–2100 BC, aby „diabeł” nie niszczył już monumentu. Uważa się, że świątynia została zbudowana ok. 700 BC. Copyright © t. dam

Czy ruiny Majów w Joya de Cerén w Salwadorze, pochodzą sprzed 2600–2200 BC? Stanowisko archeologiczne Joya de Cerén, Salwador. Występujące niemal w całym starożytnym świecie “podpory” z neolitycznego betonu mogą świadczyć, że ruiny nie pochodzą sprzed 900 BC, lecz sprzed ok. 2400–2100 BC. “Podpory” z neolitycznego betonu prawdopodobnie pełnią funkcje magiczne. Wiele “podpór” na tym stanowisku, pochodzących sprzed ok. 2300 BC, zostało już zlikwidowanych w ramach “renowacji”. Także na  Archeowieściach znajduje się artykuł o Joya de Cerén. Some rights reserved by colinmac

Marcahuamachuco, Peru. „Podpory” z neolitycznego betonu zainstalowane przeciwko „diabłu”, ok. 2300 BC. Creative Commons Autor: David Almeida

Ollantaytambo, Peru. Znak magiczny z neolitycznego betonu zainstalowany przeciwko „diabłu”, ok. 2300 BC. Some rights reserved by D.Clow – Maryland

Black Metal Mine, San Bernardino County, California. „Podpory” z neolitycznego betonu, podobne do drewna, zainstalowane w celach magicznych ok. 2300 BC. Some rights reserved by °Florian

Dolmen of Dombate, Hiszpania. Magiczne „podpory” z neolitycznego betonu, podobne do drewna,  zainstalowane na dolmenie ok. 2300 BC. Some rights reserved by besbe

Delos, Grecja. “Podpora” z neolitycznego betonu, zainstalowana w świątyni ok. 2300 BC. Prawdopodobnie w celach magicznych. Źródła podają, że ruiny w Delos pochodzą sprzed ok. 500 BC. Some rights reserved by isawnyu

Delos, Grecja. “Podpora” z neolitycznego betonu, zainstalowana w świątyni ok. 2300 BC. Prawdopodobnie w celach magicznych. Porównania “podpór magicznych” (z niemal całego świata), mogą wskazywać, że ruiny w Delos (ok. 500 BC), pochodzą sprzed ok. 2600–2200 BC. Some rights reserved by isawnyu.

.

Neolityczny Beton i Żelazo

Czy kościół w Gnojewie i rów w Gliwicach, pochodzą sprzed 4500 lat? Na starożytne pochodzenie najstarszego szachulcowego kościoła w Polsce (pochodzącego jakoby z XIV w.), mogą wskazywać potężne „podpory” z neolitycznego betonu, znajdujące się na zewnątrz i wewnątrz monumentu. Podobne „podpory”, pochodzące sprzed ok. 2300 BC, znajdują się niemal na całym świecie. Wykonane zostały z neolitycznego betonu (podobnego do drewna).

„Podpory” z neolitycznego betonu są poważnie zagożone likwidacją, w związku z mającym się odbyć remontem kościoła w Gnojewie. Prezes Towarzystwa Opieki nad Zabytkami w Gdańsku – Tomasz Korzeniowski – szukając wsparcia przy ratowaniu zabytku zainteresował sprawą gnojewskiego kościółka parlamentarzystów. Jednym z posłów, który odwiedził obiekt, był Jerzy Borowczak. Prezes TOnZ zamierza interweniować też u premiera i prezydenta Polski.

Wydaje się, że prace konserwatorsko-remontowe w kościółku w Gnojewie powinny być wstrzymane, aż do wyjaśnienia jego starożytnego pochodzenia.

Poniżej próba wyjaśnienia, czym są „podpory” z neolitycznego betonu. Żelazne i niektóre wyroby betonowe, instalowane na kamiennych monumentach i rzeźbach (lub w ich obrębie), nie pełniły funkcji praktycznych – miały więc prawdopodobnie znaczenie magiczne.

Kościół w Gnojewie, Polska. Starożytne “podpory” z neolitycznego betonu, przymocowane do ściany neolitycznego monumentu, ok. 2300 BC. © By Waldemar

Poseł Jerzy Borowczak podczas wizyty w Gnojewie (© Fot. Archiwum TOnZ) Miejmy nadzieję, że poseł nie zorganizuje pieniędzy na likwidację starożytnych „podpór” z neolitycznego betonu, jak to miało już miejsce w Gdańsku, Peru i wielu innych miejscach na świecie.

Gdańsk, Polska. Zlikwidowane niedawno starożytne “podpory” z neolitycznego betonu i żelaza, przymocowane do ściany neolitycznego monumentu, ok. 2300 BC. Creative Commons Autor: © Ra Boe / Wikipedia

Świątynia Wirakocza, stanowisko archeologiczne Raqchi w Peru. Podpora z neolitycznego betonu zabezpieczała monument (zbudowany także z neolitycznego betonu), przed „diabłem”, ok. 2300 BC. Źródła podają, że świątynia została „zbudowana” w II w. p.n.e. Some rights reserved by superfluity

Gobekli Tepe, Turcja. Magiczne podpory. Neolit. Około 2300 BC. By hdogan55

Sacsayhuaman, Cuzco, Peru. Betonowa „podpora” sprzed ok. 2300 BC, chroniąca monumenty przed „diabłem” przeczy, że są to „mury Inków”. Some rights reserved by Emerson Alecrim

Peru. 1999 r. „Podpory” magiczne (przeciwko diabłu), z neolitycznego betonu, przymocowane do ściany neolitycznego monumentu, ok. 2300 BC. Creative Commons by Rodrigo Quiñones

Pachacámac, Peru. Zlikwidowana niedawno prekolumbijska “podpora” z neolitycznego betonu. Porównania “podpór” (z niemal całego świata), mogą wskazywać, że pochodzą one sprzed ok. 2300 BC. Źródła podają, że ruiny w Pachacámac pochodzą sprzed 600 AD. Some rights reserved by kasiat

The Katskhi pillar. Gruzja. „Podpora” z neolitycznego betonu zabezpieczała górę przed niszczeniem przez „diabła”. Neolit. Wapienna góra, ok. 40 m wysoka. By Levan Nioradze

Belki z neolitycznego betonu zainstalowane wewnątrz Piramidy Łamanej, Egipt. 2007 r. Belki zostały zainstalowane prawdopodobnie w celach magicznych. Wikipedia, Autor: Ivrienen

Wewnątrz Piramidy Łamanej, Egipt. 2008 r. Belki z neolitycznego betonu (podobne do drewna), oraz żelazne sztaby, pręty, klamry, śruby i nakrętki – zostały zainstalowane ok. 2300 BC. Piramida pochodzi sprzed ok. 2700–2400 BC. Wikipedia, Autor: Ivrienen

El Haiz, Bahariya Oasis, Egypt. „Podpory” z neolitycznego betonu zainstalowano ok. 2400–2100 BC, aby „diabeł” nie niszczył już betonowego monumentu. Uważa się, że kościół zbudowano w V w. Copyright © 2005, Javier Molinero.

Świątynia Hibis (Kharga Oasis, Western Desert), Egipt. „Podpory” z neolitycznego betonu zainstalowano ok. 2400–2100 BC, aby „diabeł” nie niszczył już betonowego monumentu. Źródła podają, że świątynia pochodzi z VI wieku p.n.e. Some rights reserved by isawnyu

Zamek Château D’Angers, Angers, Francja. Struktura z neolitycznego betonu i żelaza zainstalowana w celach magicznych, ok. 2300 BC. Niedawno zlikwidowana. Podobnym strukturom, w kościele w Gnojewie, grozi tem sam los. Źródła podają, że zamek pochodzi z XIII w. Some rights reserved by steve.grosbois

Angkor, Kambodża. Żelazna lub betonowa „podpora” chroniła betonowe monumenty przed „diabłem”, ok. 2400–2100 BC. Źródła podają, że świątynia pochodzi z X w. Some rights reserved by Allie_Caulfield

East Mebon, Angkor, Kambodża. „Podporę” z neolitycznego betonu zainstalowano ok. 2400–2100 BC, aby „diabeł” nie niszczył betonowego monumentu. Źródła podają, że świątynia pochodzi z X w. Some rights reserved by brockzilla

Prekolumbijskie Marcahuamachuco, Peru. „Podpory” z neolitycznego betonu zainstalowano ok. 2400–2100 BC, aby „diabeł” nie niszczył już betonowych monumentów. Porównania „podpór” z neolitycznego betonu (z niemal całego świata), mogą wskazywać, że ruiny w Marcahuamachuco, wraz z „podporami”, pochodzą sprzed, ok. 2700–2100 BC. Źródła podają, że ruiny te pochodzą sprzed ok. 400 AD. Creative Commons Autor: David Almeida

Neolityczny Beton – inne przykłady

Świątynia Dionizosa w Teos, Turcja. Kolumny zostały ulepione z betonu dobrej jakości. Fundamenty kolumn zostały ulepione z betonu gorszej jakości. Źródła podają, że świątynia pochodzi sprzed 130 BC. Some rights reserved by Panegyrics of Granovetter

Rzymski akwedukt w Cadiz. Hiszpania. Creative Commons Autor: Wikimedia

The Alabaster Tomb. Alexandria, Egypt. Niedokończona budowa-lepienie monumentu z neolitycznego betonu. Źródła błędnie podają, że monument jest alabastrowy. Więcej zdjęć. Some rights reserved by diffendale

Świątynia Chonsu, Karnak, Egipt. Neolityczny beton. 2300 BC. Some rights reserved by kairoinfo4u

Piramida w El-Lahun, Egipt. Bryły uformowane z betonu zabezpieczały mastaby przed niszczącymi poczynaniami “diabła”.

Kom el-Hettan, blisko Kolosów Memnona, Teby Zachodnie, Egipt. Stela z neolitycznego betonu (tylna strona), mierząca ok. 12 m wys., została “zabezpieczona przed diabłem” trzema podporami - także z neolitycznego betonu. Some rights reserved by kairoinfo4u

Kom el-Hettan, blisko Kolosów Memnona, Teby Zachodnie, Egipt. Stela z neolitycznego betonu (tylna strona), mierząca ok. 12 m wys., została zabezpieczona trzema podporami – także z neolitycznego betonu. Some rights reserved by kairoinfo4u

Neolityczny Beton i Neolityczne Żelazo

Dolmen 7, El Pozuelo, Zalamea, Hiszpania. Dwie żelazne obręcze ze śrubami i nakrętkami zainstalowano ok. 2300 BC. Żelazne obręcze neolityczne nie pełniły funkcji konstrukcyjnych, lecz magiczne. Dolmen pochodzi sprzed ok. 2400–2100 BC. Some rights reserved by Carlos el hormigo

Rennibister Earth House, Orkady, Szkocja. Żelazne obręcze neolityczne (2300 BC), nie pełniły funkcji konstrukcyjnych, lecz magiczne. Źródła podają, że dolmen pochodzi sprzed ok. 1000 BC. Some rights reserved by Hello, I am Bruce

.

Obok neolitycznego betonu pojawiają się w tym samym czasie wyroby żelazne, które także znajdują się w Piramidzie Cheopsa i niemal na całym świecie. W Delhi, stolicy Indii, w ruinach Kutb Minar, stoi żelazna kolumna o wysokości ponad 7 metrów i wadze ponad 6 ton. Liczy ponoć ok. 1600 lat. Na kolumnie brak jest śladów korozji. Porównania żelaznej kolumny w Delhi z innymi, równie zagadkowymi i nierdzewnymi wyrobami żelaznymi, pozwalają wysunąć przypuszczenie, że kolumna z Delhi pochodzi sprzed ok. 2300 lat p.n.e. Na neolityczne pochodzenie żelaznej kolumny z Delhi, wskazywałyby liczne żelazne obręcze i inne żelazne instalacje znajdują się na kamiennych strukturach w Skara Brae, w Szkocji. Tablica informuje, że miejsce liczy 5000 lat. Najbardziej wiarygodną datę neolitycznego żelaza możemy ustalić na podstawie żelaznej obręczy, znajdującej się na steli w Mastabie Szeszemnefera, koło Piramidy Cheopsa. Otóż mastaba ta pochodzi z V dynastii. Mamy tu niemal dokładną datę (ok. 2300 p.n.e.), instalowania żelaznych przedmiotów na kamiennych rzeźbach w Egipcie, i prawdopodobnie na świecie.

Także liczne haki w Wielkiej Galerii, w Piramidzie Cheopsa, mogą wskazywać na czas sprzed ok. 2300 BC. Liczne instalacje żelazne, w tym obręcze na kamiennych stelach w Gobekli Tepe w Turcji, także wzmacniają hipotezę o „okresie żelaza i betonu” sprzed ok. 2400–2200 BC. Chociaż kamienna świątynia w Gobekli Tepe datowana jest na ok. 11 700 lat, to jednak można przypuścić, że datowanie to jest wyjątkowo wątpliwe. Podobnie jak żelazna kolumna w Delhi, wszystkie wymienione tu wyroby żelazne – nie są skorodowane.

Ġgantija, Gozo, Malta. ­„Podpory” z neolitycznego żelaza mogą wskazywać, że świątynie w Ġgantija (ok. 3800 BC), pochodzą sprzed ok. 2700–2100 BC. Wikipedia podaje, że kompleks świątynny w Ġgantija liczy około 5800 lat. Creative Commons Autor: Petronas

U wejścia do Piramidy Cheopsa, Egipt. Dwie żelazne sztaby zainstalowane ok. 2300 BC. Image by Jon Bodsworth

Świątynia Hibis, Egipt. 1963 r. Żelazne ceowniki, śruba, nakrętka i podkładka, zainstalowane ok. 2300 BC, aby chronić świątynię przed „diabłem”. Źródła błędnie podają, że świątynia została zbudowana w VI wieku p.n.e. By risotto al caviale

Ramesseum, Egipt. Żelazne ceowniki, śruby, nakrętki i podkładki zainstalowane ok. 2300 BC, aby chronić świątynię przed „diabłem”. Źródła błędnie podają, że świątynię wybudowano w XII w. p.n.e.

Mykeny, Grecja. Żelazne sztaby zainstalowane u końca ślepego tunelu, ok. 2300 BC. Prawdopodobnie w celach magicznych. Wikipedia podaje: Mykeny – starożytne miasto greckie znajdujące się w północno-wschodniej części Peloponezu. W drugiej połowie II tysiąclecia p.n.e. ośrodek kultury mykeńskiej.  Some rights reserved by chrissmallwood

Serapejon w Sakkarze, Egipt. Około 2300 BC, betonowy sarkofag został zabarwiony na czarno. Żelazne schody dostawiono do sarkofagu, umieszczając je na wsparciu z neolitycznego betonu. Zabiegi te wykonano w celach magicznych: uniemożliwiały “diabłu” niszczenie 5 km podziemnych tuneli obok Piramidy Schodkowej. Porównania „podpór magicznych” (z niemal całego świata), mogą wskazywać, że Serapejon pochodzi sprzed ok. 2700–2100 BC. Image by Jon Bodsworth 

Karnak, Egipt. Żelazna „podpora” magiczna, zainstalowana ok. 2300 BC. Niemal identyczne rury (wsuwane jedna w drugą, z otworami na zawleczkę), znajdujemy także w ruinach w Smyrnie w Turcji, datowanych na okres rzymski. Różnica czasu pomiędzy Światynią Amona w Karnaku, a ruinami w Smyrnie wynosi ponad 1000 lat, co wskazuje na błędne datowania. Porównania żelaznych “podpór” magicznych (z niemal całego świata), mogą wskazywać, że świątynia w Karnaku (ok. 1500 BC), pochodzi sprzed ok. 2700–2200 BC. Some rights reserved by someonefromholland

Smyrna, Turcja. Żelazne rury z zawleczkami i betonowe deski zainstalowane ok. 2300 BC. Porównania „podpór” magicznych (z niemal całego świata), mogą wskazywać, że ruiny w Smyrnie (okr. rzymski), pochodzą sprzed ok. 2700–2200 BC. Some rights reserved by Ian W Scott

Mohendżo-Daro, Pakistan. „Podpory” z neolitycznego żelaza mogą wskazywać, że miasto pochodzi sprzed ok. 2600–2200 BC. Źródła podają, że miasto powstało ok. 2600 BC, co pokrywa się z hipotezami autora. Some rights reserved by bennylin0724

Tiryns, Grecja. ”Podpory” z neolitycznego betonu i żelaza. Wikipedia podaje: Tiryns – w starożytności położona na Peloponezie cytadela z czasów kultury mykeńskiej. W miejscu tym już w III tysiącleciu p.n.e. znajdowała się osada. Zdjęcie duże.

Świątynia Amona w Karnaku, Egipt. Na betonowych kolumnach widoczne jest neolityczne żelazo (obręcze, śruby i nakrętki). Świątynie w Karnaku i Luksorze zostały zbudowane z neolitycznego betonu. Źródła podają, że świątynie zostały zbudowane ok. 1600–1300 BC, ze skały piaskowej.  Zdjęcie duże.  Some rights reserved by rwoan

Tiwanaku, Boliwia. Żelazny znak magiczny w kształcie pasa zainstalowany na steli z neolitycznego betonu, ok. 2300 BC. Już zlikwidowany. Prawdopodobnie przez specjalistów od „renowacji” prekolumbijskich monumentów. Wikipedia błędnie podaje, że czas powstania Tiwanaku określa się na VI wiek p.n.e. Creative Commons Autor: marcalandavis

Archeolodzy nie komentują żelaznych instalacji na starożytnych monumentach – oni je likwidują. Żaden archeolog nie będzie komentował prekolumbijskiego żelaza i betonu, bo – jak mawiał Gombrowicz – ma żonę i dzieci.

Dwie podpory z neolitycznego żelaza w Visby w Szwecji, mogą wskazywać, że pewne fragmenty ruin (datowane na ok. 1200 lat), zostały zbudowane z neolitycznego betonu i pochodzą sprzed ok. 2300 BC.  Some rights reserved by nafmo

Na przedmieściach Delhi, stolicy Indii, w ruinach Kutb Minar, stoi żelazna kolumna o wysokości ponad 7 metrów i wadze ponad 6 ton. Liczy ponoć ok. 1600 lat. Na kolumnie brak jest śladów korozji. Porównania żelaznej kolumny w Delhi z innymi, równie zagadkowymi i nierdzewnymi wyrobami żelaznymi, pozwalają wysunąć przypuszczenie, że kolumna z Delhi pochodzi sprzed ok. 2300 lat p.n.e. Some rights reserved by 3D King

Ani, Turcja. Monument zbudowany z neolitycznego betonu, zabezpieczony przed “diabłem” żelaznymi „podporami”, ok. 2300 BC. „Podpory” wyraźnie świadczą, że nie zostały zainstalowane w celach konstrukcyjnych, wzmacniających strukturę monumentu. Źródła błędnie podają, że monumenty w Ani powstały w X–XI w. Some rights reserved by 517design

The Gales School, Washington, USA. Some rights reserved by M.V. Jantzen

Beale Street, Memphis, TN, USA. Some rights reserved by unforth

Plymouth Millbay railway station, Anglia. Gigantyczny znak magiczny z neolitycznego, nierdzewnego żelaza chronił monumenty – zbudowane z neolitycznej cegły – przed „diabłem”. Około 2300 BC. Some rights reserved by didbygraham

88-90 Carlton Street, Toronto, Kanada. Magiczne „podpory” z neolitycznego żelaza. Około 2300 BC. Już zlikwidowane. Some rights reserved by SSTUDIOO

Gubeikou. Chiński Mur, Chiny. Żelazne “podpory” magiczne. Neolit. Źródła błędnie podają, że Chiński Wielki Mur, zaczęto wznosić w VI w. p.n.e. Some rights reserved by craigriley

Chiński Mur, Jinshanling, Chiny. Magiczne „podpory” z neolitycznego żelaza. 2300 BC.  Zdjęcie duże. Some rights reserved by Ronnie Macdonald

Simatai, Chiński Mur. Magiczne „podpory” z neolitycznego żelaza. Około 2300 BC. Wikipedia podaje, że początki “Wielkiego Muru Chińskiego” przypadają na III wiek p.n.e. Zdjęcie duże.  Attribution 3.0 Unported by Notyourbroom

Tak się robi archeologię! Piramidę Cheopsa też zamurujemy. I będzie porządek na pustyni…

Nie dano spokoju nawet kamieniom – 1958 r. Niektóre struktury kamienne w Stonehenge w Anglii, nie zostały wzniesione 4600 lat temu, lecz w XX w. Trzy wielkie kamienie, których tu nigdy nie było, ustawiono w betonowych butach w 1958 r. Tak się robi archeologię…  Photograph by Three Lions/Getty Images

Archeolodzy niszczą starożytny świat! Stonehenge, Anglia. 2007 r. Niektóre struktury kamienne w Stonehenge nie zostały wzniesione 4500 lat temu, lecz w XX w. Trzy kamienie, których tu nigdy nie było, ustawiono (w betonowych butach), w 1958 r. Pochyły pierwotnie kamień odspojono od skalnego podłoża, i ustawiono prosto – we „właściwej pozycji”. W betonowym bucie. Tak się robi archeologię… Creative Commons by traviscrawford

Piramida Schodkowa, Sakkara, Egipt. 2010 r. Częściowo już zamurowana. Potem zamurują Piramidę Cheopsa, a potem zamurują wszystkie piramidy. I będzie porządek na pustyni… Tak się robi archeologię.  Creative Commons Autor: Image_language

Göbekli Tepe

Znaki magiczne, ok. 2400-2100 BC.

Piramida Cheopsa, Egipt. Południowy szyb wentylacyjny wychodzący z Komory Królowej. Dwa metalowe znaki magiczne przyspawane do betonowej płytki uniemożliwiały „diabłu” niszczenie szybu. Szyb wentylacyjny. Płytka, mająca kilka cm grubości, została wepchnięta ok. 60 m w głąb szybu o przekroju kwadratu: 20 x 20 cm. Znaki w szybie wentylacyjnym, w Piramidzie Cheopsa, wyraźniej od innych znaków świadczą o ich magicznym charakterze, ponieważ nie mogły być ani użyteczne, ani zawierać informacji dla ludzi – a więc musiano zainstalować je (w niedostępnym dla człowieka miejscu), w celach magicznych.

Mastaba Szeszemnefera, koło Piramidy Cheopsa, Egipt. 2010 r. Na pierwszym planie widoczna jest żelazna obręcz na betonowej steli. Źródła podają, że mastaba pochodzi z V dynastii. Mamy tu niemal dokładną i najbardziej wiarygodną datę (ok. 2300 p.n.e.), instalowania żelaznych obręczy i kamiennych, podobnych do drewna, znaków magicznych – na rzeźbach w Egipcie i innych rejonach świata. Some rights reserved by John   Kannenberg

Göbekli Tepe, Turcja. Znaki magiczne na betonowych stelach – metalowe obręcze i neolityczna blacha wskazują na III tysiąclecie p.n.e. Metalowe obręcze w Göbekli Tepe, podobne do metalowej obręczy w Mastabie Szeszemnefera, koło Piramidy Cheopsa podają w wątpliwość, że Göbekli Tepe pochodzi sprzed 11 700 lat. by macit Photos

Dolmen 7, El Pozuelo, Zalamea, Hiszpania.2006 r. Dolmen pochodzi sprzed ok. 2600–2400 p.n.e. Dwie żelazne obręcze, ze śrubami i nakrętkami, przymocowano ok. 2300 p.n.e. Żelazne obręcze neolityczne nie pełniły funkcji konstrukcyjnych, lecz magiczne. Some rights reserved by Carlos el hormigo

Zamek Sisteron, Francja. Dwa żelazne znaki magiczne, kwadratowe, zostały przymocowane do skały za pomocą śrub i nakrętek, około 2400–2200 BC. Uważa się, że zamek został zbudowany w XVI w. Some rights reserved by maarjaara

Piramida Cheopsa, Egipt. 2009 r. Żelazne haki (znaki magiczne), na ścianach Wielkiej Galerii. Creative Commons Autor: a rancid amoeba

.