Starożytne, Betonowe Obeliski w Egipcie i Hieroglify

zLuksor, Egipt. Betonowy obelisk. U spodu obelisku widoczne są dwa rodzaje betonu: beton gorszej jakości, którym wyrównano cały obelisk i betonowy tynk wyższej jakości, z odlewanymi i przyklejanymi plastrami hieroglifów. Creative Commons Autor: bigdani

Karnak, Egipt. Niedaleko Obelisku Hatszepsut znajduje się jeszcze jeden, niedokończony obelisk betonowy wraz z cokołem. Pod warstwą granitowo–podobnego, jasnego tynku, z hieroglifami, widoczny jest betonowy tynk gorszej jakości, którym wyrównano monument. Creative Commons Autor: Son of Groucho

Luxor, Egipt. By Roberta Caldas

Piramida Cheopsa, Egipt. Niektóre „bloki” wykonywane z betonowych cegieł, były następnie tynkowane betonem. Na zdjęciu widoczne jest niedokończone otynkowanie betonowych cegieł. Photo: by AKlaus3619

Kolosy Memnona, Egipt. Zbudowane z neolitycznego betonu i neolitycznych cegieł. Posąg północny. Pod tynkiem zaznaczonego fragmentu znajdują się neolityczne cegły. Some rights reserved by prilfish

Świątynia w Soleb, Sudan. Czyżby wysokie kolumny wznosiły się na stosunkowo małych kamieniach ułoźonych bez zaprawy? Oczywiście, że nie. To niemożliwe. Kolumny zostały wzniesione z neolitycznego betonu. Żródła błędnie podają, że świątyna została wybudowana z piaskowca przez Amenhotepa III, ok. 1413-1377 p.n.e. By cairodeb

Valley Temple, Giza, Egipt. © Robert Temple 2010

Akwedukt w Segowii, Hiszpania. Wysokość w najwyższym miejscu: 28,5 m. Górne fragmenty monumentu, zbudowanego z neolitycznego betonu, ok. 2300 BC, nie zostały otynkowane betonem. Ujawniają neolityczny beton i neolityczne cegły, którymi wypełniano często fragmenty monumentów na całym niemal świecie. „Granitowe” bloki monumentu zostały albo pokryte betonowym tynkiem albo betonowym zabarwieniem podobnym do granitu. Źródła podają, że monument zbudowali Rzymianie z granitu, ok. 100 r. n.e. By ela mamusia

Akwedukt w Segovii, Hiszpania.

Karnak, Egipt. Betonowy tynk na Obelisku Hatszepsut (wys.: 30,5 m), został położony w dwóch,  wyraźnie odcinających się – poziomą linią – kolorach. Gdyby obelisk był granitowym monolitem (jak się powszechnie uważa), to tego rodzaju różnice kolorów nie mogłyby się na nim pojawić. U spodu zdjęcia widoczne są trzy magiczne „podpory” betonowe, uformowane przeciwko „diabłu”, aby nie niszczył już „boskich” (jak mnienano), monumentów. Liczne struktury betonowe w Karnaku i Luksorze, jak również dwu-kolorowy Oelisk Hatszepsut – wzmacniają hipotezę, że obeliski także zostały uformowane z betonu. Obelisk Hatszepsut, zdjęcie większe.

Karnak, Egipt. Magiczny obelisk i „podpora” z betonu (po lewej), zainstalowane przeciwko „diabłu”, aby nie niszczył już „boskich” (jak mnienano), monumentów. Liczne instalacje z neolitycznego betonu w Karnaku i Luksorze mogą dowodzić m.in., że świątynie są o ponad 1200 lat starsze, niż podają źródła. Some rights reserved by JaxinCPT

Efez, Turcja. Betonowy łuk magiczny z dwiema „podporami” po obu stronach. Opatrzony dodatkowo żelazną sztabą. Całość chroniła przyległe monumenty przed „diabłem”. Źródła błędnie wskazują na I w. BC. Some rights reserved by lyng883

Karnak, Egipt. Betonowy tynk na betonowym Obelisku Hatszepsut (wys.: 30,5 m), został położony w dwóch, wyraźnie odcinających się – poziomą linią – kolorach. Gdyby obelisk był granitowym monolitem (jak się powszechnie uważa), to tego rodzaju różnice kolorów nie mogłyby się na nim pojawić. Betonowe obeliski uformowano przeciwko „diabłu”, aby chroniły „boskie” (jak zapewne mnienano), monumenty. Liczne struktury betonowe w Karnaku i Luksorze, jak również dwu-kolorowy Obelisk Hatszepsut – wzmacniają hipotezę, że obeliski także zostały uformowane z betonu. Creative Commons Autor: by stevesheriw

Granitowe obeliski (i sarkofagi), w Egipcie są mitem. Poza tzw. „niedokończonym”, granitowym obeliskiem, leżącym w Asuanie, granitowych obelisków w Egipcie nie ma. Obeliski były formowane metodą doklejania kolejnych fragmentów wilgotnego betonu. Kiedy obelisk nabrał właściwego kształtu, na wygładzoną rzeźbę – betonem gorszej jakości – przyklejano wilgotne, plastry betonu podobnego do granitu. „Granitowe” plastry betonu były doklejane do kolejnych fragmentów. Sfinks Hatszepsut nie pochodzi z 18 dynastii, jak podają źródła, lecz z V dynastii. Sfinks z drugiej strony. Some rights reserved by peterjr1961

Sakkara, Egipt. Brama uformowana z betonu. Częściowo pokryta granitowo-podobnym zabarwieniem. Dość wyraźnie widać, że nie jest to kamień, lecz beton wytworzony z grubo mielonego wapienia, zawierający małe kamyki. Creative Commons Autor: kairoinfo4u

Memfis, Egipt. Niedokończona, betonowa rzeźba sfinksa, ok. 2300 BC, 5 dynastia. Źródła podają, że rzeźba jest alabastrowa i pochodzi z 19 dynastii, 1341–1200 BC, co wydaje się mało prawdopodobne. Widok z przodu.  Some rights reserved by DavidHBolton

Karnak, Egipt. Leżący obelisk, uformowano z betonu na tym właśnie miejscu, aby zabezpieczał świątynię przed „diabłem”. Ale egiptolodzy znieśli go ze wzniesienia ruin i ustawili we „właściwym” miejscu, wprowadzając w błąd, co do jego pierwotnego przeznaczenia. Some rights reserved by 10b travelling

Arles, Francja. Niedokończona rzeźba betonowego obelisku. Creative Commons Autor: by gizmo 07

Hipodrom, Konstantynopol, Turcja. Niedokończona rzeźba betonowego obelisku, ok. 2300 BC. Wys.: 32 m. Oelisk na dalszym planie, także z betonu, został ukończony. Creative Commons Autor: xiquinhosilva

Hipodrom, Konstantynopol, Turcja. Obelisk, uformowany z betonu, pochodzi sprzed ok. 2300 BC. Wys.: 32 m. Some rights reserved by cercamon

Wielki Ołtarz Zeusa – który nigdy nie istniał. Podczas prac wykopaliskowych w Pergamonie, w Turcji, prowadzonych w latach 1878-1880 przez niemiecką ekspedycję archeologiczną pod kierownictwem Carla Humanna, odkryto płyty ze starożytnego betonu pokryte płaskorzeźbami, które przewieziono do Berlina. W latach 1911-1930 z owych płyt, kolumn i bujnej wyobraźni „zrekonstruowano” Wielki Ołtarz Zeusa (pergameński ołtarz) – który nigdy nie istniał. Obecnie „ołtarz” eksponowany jest w Muzeum Pergamońskim. Natomiast prawdziwy „Wielki Ołtarz Zeusa” w Pergamonie – nie zmienił się od 4400 lat. Brak jakichkolwiek napisów na zabytkach w Pergamonie w Turcji i w Berlinie, także może wskazywać na ich pochodzenie sprzed ok. 2300 BC. Ponieważ jest mało prawdopodone aby starożytni Grecy nie zamieścili jakiegoś stosownego napisu na tak wielkiej świątyni. Creative Commons Autor: Lestat (Jan Mehlich)

Świątynia Trajana, Pergamon, Turcja. „Boskie” ruiny z okresu zniszczeń (2500–2400 BC), zostawały pieczołowicie zabezpieczane (2300 BC), przed „diabłem”, motywani architektonicznymi z jasnego betonu wysokiej jakości. Some rights reserved by Panegyrics of Granovetter

Muzeum Pergamońskie w Berlinie. Rzeźby i płaskorzeźby w Pergamonie były formowane metodą doklejania kolejnych fragmentów wilgotnego betonu. Wskazuje na to rzeźba po prawej, na spodzie której pozostawiono „dziurkowany” fragment betonu, przeznaczony na doklejenie kolejnego rzeźbionego plastra. Some rights reserved by heatheronhertravels

Świątynia Satis, Elefantyna, Egipt. Na wygładzone ściany – betonem gorszej jakości – przyklejano wilgotne, jasne plastry – betonu lepszej jakości – w których rzeźbiono hieroglify. Plastry betonu z hieroglifami były doklejane do kolejnych fragmentów. Widoczny jest przygotowany „dziurkowany” fragment betonu, przeznaczony na doklejenie kolejnego plastra z hieroglifami. Podobnie jak to miało miejsce w Pergamonie, i w tym samym czasie, ok. 2300 BC. By Chris Irie

Grobowiec Cecilii Metelli, Rzym. Niszę – wydrążoną przez „diabła” – wygładzono betonem gorszej jakości, następnie przyklejono wilgotne, jasne, rzeźbione plastry betonu lepszej jakości. Po to, aby „diabeł” nie niszczył już monumentu. Podobnie, i w tym samym czasie, doklejano plastry betonu z hieroglifami (w starożytnym Egipcie), do kolejnych fragmentów mozaiki. Źródła błędnie podają, że monument pochodzi z I w. p.n.e.  By MONUDET

Świątynia Portunusa, Rzym. Na wygładzone (betonem gorszej jakości), ściany przyklejano plastry betonu lepszej jakości imitujące bloki. Podobnie, i w tym samym czasie, doklejano plastry betonu z hieroglifami (w starożytnym Egipcie), do kolejnych fragmentów mozaiki. Widoczna, żelazna sztaba pochodzi prawdopodobnie także z krótkiego okresu żelaza i betonu, ok. 2300 BC. By melissa_b_hargis

Byblos, Liban. Monumenty oszpecone – w okresie zniszczeń – zabezpieczono przed „diabłem” jasnymi implantami z betonu wysokiej jakości. Bloki, bryły i płyty były formowane metodą doklejania kolejnych fragmentów wilgotnego betonu. By snaphappy51

Byblos, Liban. Monolityczną ścianę oszpeconą w „okresie zniszczeń” zabezpieczono przed „diabłem” betonowymi implantami podobnymi do granitu. Podobnie została zabezpieczona – betonowymi implantami podobnymi do granitowych bloków – Piramida Mykerinosa w Egipcie. By snaphappy51

Memmius monument, Efez, Turcja. Bloki, rzeźby i płaskorzeźby były formowane metodą doklejania kolejnych fragmentów wilgotnego betonu. Jasne, lepsze, rzeźby z twardszego betonu zostały przyklejone do szarego betonu wytworzonego z grubo mielonego wapienia. Widoczne żelazne klamry. Źródła błędnie wskazują na I w. BC.  Some rights reserved by lyng883

Ruiny świątyni Artemidy w Efezie. Turcja. Betonowa kolumna sprzed ok. 2300 BC.  Some rights reserved by Ramblurr

Efez, Turcja. Betonowy łuk. Some rights reserved by Ramblurr

Domitian temple, Efez, Turcja. Monument uformowany z ciemnego betonu gorszej jakości i lepszego, jasnego betonu. Bloki, rzeźby i płaskorzeźby były formowane metodą doklejania kolejnych fragmentów wilgotnego betonu. Jasne fragmenty rzeźby, z twardszego betonu, zostały przyklejone do szarego betonu wytworzonego z grubo mielonego wapienia. Źródła błędnie wskazują na I w. BC. Some rights reserved by zqvol

Menhiry w Clendy, Szwajcaria.  Some rights reserved by tm-tm

Stonehenge, Anglia.

Stonehenge, Anglia.

Tel Gezer, Izrael. Some rights reserved by Ian W Scott

Filitosa, Korsyka. Francja.  By czav gva

Harborough Rocks, Anglia. Niedokokończony menhir.

Großsteingrab Lonvitz, Niemcy. Niedokończony betonowy dolmen. Górny fragment pozostał pusty. By misanthrop10

.

Kolejny akt wandalizmu archeologów! Archeolodzy zlikwidowali dwa menhiry we Francji!

Menhiry w Vendée, Francja. Kolejny akt wandalizmu archeologów! Ratujmy menhiry! public domain.

Menhiry w Vendée, Francja. Dwa menhiry zlikwidowane. By Simmal

Vendée Menhirs, Francja. Najpierw uformowano rdzeń-trzon menhiru metodą doklejania kolejnych, stosunkowo niewielkich brył-plastrów betonu. Następnie całość wygładzano wilgotnym tynkiem – lepszym i twardszym rodzajem betonu wytwarzanego z drobno-mielonego kamienia. Taki właśnie tynk nadawał betonowej rzeźbie ostateczne podobieństwo do kamienia. Gdyby menhir był kamieniem, jak się powszechnie przypuszcza, to nie trzeba by było go tynkować. Źródło: public domain

Menhir, Francja.

● ● ●

Reklamy

Informacje o Jerzy Kijewski

Anthropology, Archaeology, New York Born: May 16 1950 in Poland jerzy.kijewski@gmail.com
Ten wpis został opublikowany w kategorii Archeologia, Egipt, Karnak, Kontrowersje i oznaczony tagami , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s